Στις 7 Μάη……

 ……….η νεολαία στέλνει μήνυμα ανυπακοής!

Στηρίζουμε τον ανεξάρτητο
 αριστερό χώρο της σχολή μας.
Φ.Α.Κ.Α.      
                         Ε.Α.Α.Κ.
Φοιτητικές εκλογές σε ‘’ενδιαφέροντες’’ καιρούς….
Φέτος οι φοιτητικές εκλογές έρχονται σε μια περίοδο μετά από 4 χρόνια με αλλεπάλληλα μνημόνια και την πολιτική της λιτότητας να εφαρμόζεται με βιαιότητα για κάθε κομμάτι της κοινωνίας. Μόνο τον τελευταίο χρόνο είδαμε κατακόρυφες μειώσεις μισθών, μαζικές απολύσεις και διαθεσιμότητες σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, νοσοκομεία και σχολεία να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, ασφάλεια και συνταξιοδότηση να περικόπτονται και να καταργούνται, δημόσια αγαθά (ρεύμα και νερό) να ξεπουλιούνται και οικογένειες να μένουν χωρίς ρεύμα και θέρμανση. Το τοπίο της κοινωνικής καταστροφής όπως διαμορφώνεται όλα αυτά τα χρόνια από αυτή την πολιτική δεν αφήνει περιθώρια στη νεολαία να δει στο μέλλον της την προοπτική που θα ήθελε, να σχεδιάσει σύμφωνα με τα όνειρά της.
 Τα ποσοστά ανεργίας στην νεολαία αγγίζουν το 67%, ο κατώτατος μισθός  γίνεται χαρτζιλίκι των 400 ευρώ, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας καταργούνται και μόνη διέξοδος φαντάζουν η δια βίου κατάρτιση με τα συνεχή μεταπτυχιακά και πιστοποιητικά, τα 5μηνα προγράμματα του ΟΑΕΔ που δεν δίνουν μόνιμη απάντηση και λύση στο πρόβλημα της ανεργίας ή τέλος  η επιστημονική μετανάστευση.
Αναδιαρθρώνοντας το Πανεπιστήμιο…
Από πού μπορεί να ξεκινήσει κανείς για να περιγράψει τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις τα τελευταία 2-3 χρόνια στο ελληνικό πανεπιστήμιο; Απ’ το νόμο Διαμαντοπούλου, τις προσθήκες Αρβανιτόπουλου σε αυτόν, τα Συμβούλια Ιδρύματος, την υποχρηματοδότηση ή το σχέδιο «Αθηνά»; Όπως και να ‘χει και φέτος ήταν μια χρονιά που το Υπουργείο συνέχισε το «θαυμαστό έργο» διάλυσης του δημόσιου-δωρεάν-δημοκρατικού πανεπιστημίου όπως το ξέραμε.
Φέτος περισσότερο από ποτέ η φοιτητική μέριμνα υποβαθμίζεται στο ΑΠΘ. Η λέσχη σίτισης ΑΠΘ πέρασε σε καθεστώς εργολαβίας στρώνοντας το χαλί της ιδιωτικοποίησής της και της επιβολής αντιτίμου στερώντας το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης σε όλο περισσότερους φοιτητές. Την ίδια στιγμή οι εστίες του ΑΠΘ βρίσκονται σε κατάσταση υπολειτουργίας και ανεπάρκειας να προσφέρουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στους οικοτρόφους. Σε όλα αυτά οι πρυτανικές αρχές αφού ‘’εγγυήθηκαν’’ την παρουσία του εργολάβου στη λέσχη, φρόντισαν εξίσου και για τις εστίες αδιαφορώντας για τις συνθήκες που επικρατούν και πετώντας φοιτητές από τα δωμάτιά τους.
‘Ήδη από τον Δεκέμβρη προετοιμάζεται ο νέος εσωτερικός κανονισμός για τα Ιδρύματα, που αλλάζει ριζικά την καθημερινότητα μας όπως την ξέραμε. Εν ολίγοις δίδακτρα, διάσπαση προγραμμάτων σπουδών, περικοπές στα βιβλία-πιθανόν μόνο ηλεκτρονικές σημειώσεις, διάσπαση πτυχίων, διαγραφές φοιτητών μετά από συγκεκριμένο αριθμό αποτυχιών σε ένα μάθημα κλπ.
\Ακόμη, εδώ και αρκετές εβδομάδες έχει ανακοινωθεί η πρόθεση για τη διαγραφή 180000 φοιτητών, που χαρακτηρίζονται ως «αιώνιοι» στο βωμό εξοικονόμησης χρημάτων, τάξης και εξορθολογισμού! (Φυσικά! Μια κόλλα χαρτί λιγότερη στην εξεταστική θα μας σώσει! Αυτό είναι το «κόστος» των «αιωνίων» άλλωστε, μιας και δεν έχουν πάσο και πρόσβαση στη μέριμνα). Πέρα από την φυσική παρεμπόδιση των συγκεκριμένων φοιτητών να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους όμως, εισάγεται η λογική της διαγραφής που παίρνει και άλλες διαστάσεις: διαγραφή στα ν+2, διαγραφή αν δεν μαζεύεις 60 πιστωτικές μονάδες σε κάθε έτος σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό, διαγραφή αν διαμαρτύρεσαι για τη διαγραφή (sic) κ.α.
Συγκεκριμένα τον τελευταίο χρόνο στην Κτηνιατρική με την ευχή καθηγητών και προέδρων ο νέος νόμος εφαρμόστηκε κατά γράμμα και τα αποτελέσματά του είναι εμφανή. Η υποχρηματοδότηση έφερε ελλείψεις σε εργαστηριακά υλικά και εξοπλισμούς, αδυναμία να πραγματοποιηθούν οι έξοδοι σε φάρμες και παραγωγικά ζώα, θεωρίες σε αμφιθέατρα αντί εργαστηρίων και κλείσιμο της λέσχης σίτισης των Κλινικών. Την ίδια στιγμή η απόλυση των εργολαβικών υπαλλήλων από την Πρυτανεία άφησε και τη σχολή μας χωρίς γραμματειακή υποστήριξη, καθαριότητα, φύλαξη, οδηγούς λεωφορείων, ζωοκόμους και βοηθητικό προσωπικό στις Κλινικές. Παράλληλα και χωρίς να αποτελεί κάτι καινούριο η εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών στη σχολή μας συνεχίζει να εντείνεται με το νέο πρόγραμμα σπουδών. Οι θεωρίες και τα εργαστήρια καλύπτουν σχεδόν όλη την μέρα, οι πρόοδοι αυξάνονται εκθετικά, η χρονική περίοδος της εξεταστικής συμπυκνώνεται, οι ύλες των μαθημάτων χαώδεις και τα συγγράμματα ολοένα και μειώνονται με πλήθος σημειώσεων να επιβαρύνει τους φοιτητές με δικά τους έξοδα.
Όλα αυτά είναι όμως θυσίες στο όνομα της επιστήμης και με την προοπτική να γίνουμε καλύτεροι κτηνίατροι αύριο; Ή απλά προσπαθούν να δημιουργήσουν μια γενιά που θα ταιριάζει γάντι στο παραπάνω σκηνικό ανασφάλειας και ευελιξίας, που δε θα αντιδρά, ήδη από τα χρόνια της εκπαίδευσης;
Συμμετέχουμε-διεκδικούμε-ανατρέπουμε!
  Δεν μένουμε αδιάφοροι!
Απέναντι σε όλα τα παραπάνω είναι αναγκαίο να υπάρχει διαρκής και δυναμική στάση και απάντηση. Όντας μια γενιά που διαγράφεται και όντας φοιτητές που βλέπουμε να χάνονται χρόνιες κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος  οφείλουμε να παλεύουμε διαρκώς για ένα ζωντανό πανεπιστήμιο. Ζωντανό με τους αγώνες του. Με τους αγώνες για να μην πληρώνουμε για τις σπουδές (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, μεταφορές), για να μη διαγραφόμαστε, για να μη μείνει κανείς φοιτητής χωρίς σχολή. Ζωντανό με αλληλεγγύη ,συλλογικότητα και πολιτισμό, διαφορετικό από τα κυρίαρχα πρότυπα. Με στέκια, συζητήσεις, δράσεις, προβολές, επανακατοχύρωση του ασύλου, χώρος όχι μίζερος και «μιας χρήσης» για τα μαθήματα και το άγχος της εξεταστικής αλλά δημιουργικός και χώρος έκφρασης και νέας κοινωνικοποίησης.
Όλα τα παραπάνω περνούν σίγουρα μέσα από ζωντανό, ενεργό και αγωνιστικό Σύλλογο. Με δημοκρατικές διαδικασίες και Γενικές Συνελεύσεις όπου όλοι μας θα έχουμε τη δυνατότητα για έκφραση προβληματισμών, με συλλογικές αποφάσεις και δράσεις. Σύλλογο που θα αναζητά σε συντονισμό με του υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους τη θέση του στο κοινωνικό σύνολο και ως τέτοιος διέξοδο για την νεολαία των μνημονίων και τον εξαθλιωμένο λαό της κρίσης.
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Σύλλογος άλλωστε είμαστε όλοι εμείς. Ως βασική του αρμοδιότητα έχει την προάσπιση των συμφερόντων του κάθε φοιτητή που σε κύρια βάση είναι ενιαία. Ο Σύλλογος μας είναι αυτό το όργανο που πρέπει να βοηθάει τον κάθε φοιτητή στη διαμόρφωση και στην συγκρότηση πολιτικής και κοινωνικής υπόστασης μέσα από συζήτηση, την σύνθεση και τελικά την λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων που προωθούν ένα συλλογικό δρόμο διεκδίκησης και επίλυσης των προβλημάτων μας. Θέλουμε συλλόγους ανεξάρτητους από κομματικά επιτελεία και όχι συλλόγους κόκκινους, γαλάζιους ή πράσινους! Θέλουμε συλλόγους που μέσα από τα όργανα τους (Γενικές Συνελεύσεις, Διοικητικό Συμβούλιο) θα λειτουργούν με ανοιχτό πολιτικό χαρακτήρα και κάθε φοιτητής θα μπορεί να συμμετέχει σε αυτά. Τους θέλουμε μακριά από λογικές πλήρους απαξίωσης των δημοκρατικών κεκτημένων του φοιτητικού κινήματος αλλά και μακριά από λογικές που υποστηρίζουν την σημερινή τελειότητά τους. Τους θέλουμε όργανα δημοκρατικού συνδικαλισμού, όργανα ανατροπής και συλλογικής δράσης.
Η αποχή από τις φοιτητικές εκλογές ή το λευκό δεν είναι στάση που εκφράζει την δυσαρέσκεια ή την οργή για  ό,τι εφαρμόζεται ούτε αποτελεί τρόπο πίεσης για τη διεκδίκησης ενός διαφορετικού πανεπιστημίου, ενός πανεπιστημίου των αναγκών μας. Αντιθέτως, νομιμοποιεί κάθε κίνηση υποβάθμισης του Πανεπιστημίου αφού η σιωπή λαμβάνεται ως συναίνεση, ως αποδοχή και επιβράβευση των όσων εφαρμόζονται.
Οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν εκείνη τη διαδικασία των φοιτητών που διεξάγεται σε κοινή ημέρα για όλους τους Συλλόγους και τις σχολές και μπορεί να στείλει  με τον πιο μαζικό και πανελλαδικό τρόπο  το μήνυμα της φοιτητιώσας νεολαίας για ό,τι εφαρμόζεται στο ελληνικό πανεπιστήμιο σήμερα.
Έτσι, η στήριξη καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ), που αποτελούν ‘’παιδιά’’ των Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., αποτελεί στην ουσία στήριξη της διάλυσης της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και της απονέκρωσης των Συλλόγων και της φωνής τους. Είναι οι παρατάξεις που τόσα χρόνια προωθούν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ακόμη κι αν σήμερα τους ψάχνεις με τα κιάλια στη σχολή μας, στηρίζουν τις κυβερνήσεις Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., και καταβάλλουν τα μέγιστα ώστε να μην πραγματοποιούνται Γενικές Συνελεύσεις.
Από την άλλη η απομόνωση και η ηττοπάθεια (τύπου ΠΚΣ-ΜΑΣ-ΚΝΕ)  θέλει το φοιτητικό κίνημα να πετυχαίνει νίκες μόνο όταν έρθει η λαϊκή εξουσία. Είναι ακόμη εκείνη η δύναμη που αν οποιαδήποτε αγωνιστική κίνηση δεν υιοθετεί το δικό της πολιτικό πλαίσιο την απαξιώνει και επιλέγει να στρέφεται εναντίον της ακόμη και με προβοκατόρικο τρόπο!
Ας μην ξεχνιόμαστε όμως! Η δήθεν ανεξάρτητη παράταξη Κ.Φ.Κ. που ξεφύτρωσε μετά τη διάλυση της ΠΑΣΠ λάμπει δια της απουσίας της. Η παράταξη φάντασμα που καπηλεύεται το Σύλλογο κατά τη διάρκεια όλη της χρονιάς αδιαφορεί για τη διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης και δεν εκφράζει καμία άποψη για τα ζητήματα της σχολής που προκύπτουν. Το μόνο που αντιλαμβάνεται ως πρώτη δύναμη απαραίτητο να πράξει είναι να χρησιμοποιεί τους αντιπροσώπους της για ατομική διαπραγμάτευση με τους καθηγητές γύρω από διαδικαστικά ζητήματα (ημερομηνίες, μέρες εξέτασης κλπ.). Μάλλον, οι πρακτικές τους θυμίζουν κάτι από τα παλιά και  από το παρελθόν τους  χωρίς να μπορούν να  αποτελέσουν για το σύλλογο εκείνη τη δύναμη που θα εγγυηθεί τα συμφέροντα των φοιτητών.
ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΑΣ!
Ενίσχυση του σχήματος της Φ.Α.Κ.Α.- ΕΑΑΚ, είναι ενίσχυση της φωνής των αγώνων, της φωνής της αριστερής ριζοσπαστικής συνεργασίας στο εσωτερικό των φοιτητικών συλλόγων. Είναι στήριξη του πολιτικού σχεδίου που δηλώνει ρητά πώς η πραγματικότητα που χτίζουμε ως φοιτητές μέσα στο πανεπιστήμιο είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνει την εργασιακή μας προοπτική, τον τρόπο που θα εργαζόμαστε και θα παλεύουμε, τον τρόπο που εν τέλει θα ζούμε.
Επιλέγουμε τον αριστερό ανεξάρτητο χώρο στο πανεπιστήμιό μας γιατί λειτουργεί με ανοιχτές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, στις οποίες κάθε φοιτητής μπορεί να παράγει πολιτική. Είμαστε ανεξάρτητοι από κόμματα, ενάντια στο καθηγητικό κατεστημένο και ανεξάρτητοι από οικονομική χρηματοδότηση.
Είναι εκείνο το ανεξάρτητο αριστερό σχήμα που πάντοτε υπερασπιζόταν την ύπαρξη  δημοκρατικών φοιτητικών συλλόγων και πάλευε τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της φοιτητικής καθημερινότητας, της εργασιακής προοπτικής να γίνουν αντικείμενο συζήτησης, επίλυσης και πάλης του συνόλου των φοιτητών.
Είμαστε με την αριστερά, την πραγματική αριστερή αντίληψη που δημιουργεί ρήγματα στις συνειδήσεις, που εκφράζει τα ριζοσπαστικά οράματα και κινήματα, που δεν συνδιαλέγεται με την εξουσία, δεν παρακαλά αλλά απαιτεί, δεν προσαρμόζεται στις ανάγκες του συστήματος, αλλά δημιουργεί τους όρους ανατροπής του. Έτσι, εμείς διαλέγοντας ένα δρόμο αντίστασης, αλληλεγγύης, συλλογικότητας και ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων τοποθετούμαστε συνειδητά σε μια αριστερή κατεύθυνση. Ούτως ή άλλως κάθε στάση είτε προσωπική είτε συλλογική χρωματίζεται πολιτικά, ανάλογα με το αν ενισχύει την υπάρχουσα κατάσταση ή συμβάλλει στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή.
Στη λογική του αγώνα συγκροτούμε ανοιχτά ψηφοδέλτια τα οποία είναι κομμάτι της συνολικότερης ιδέας μας για κάθε μάχη που πρέπει να δοθεί και αφορά τα μικρά καθημερινά θέματα μέχρι και το κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Καλούμε κάθε φοιτητή να συμμετάσχει με κάθε τρόπο την ημέρα των εκλογών ψηφίζοντας.
Στήριξη της ΦΑΚΑ-ΕΑΑΚ είναι  στήριξη ,της ανατρεπτικής αριστεράς που παλεύει και ζητά όχι απλά την ψήφο του κάθε φοιτητή και φοιτήτριας αλλά την ενεργή στήριξη όλων για να ξεκινήσει μια νέα, εντελώς διαφορετική ημέρα την 7η Μάη, για να σταλεί και από τις φοιτητικές εκλογές βροντερό μήνυμα ανατροπής, να γίνει λόγος και δύναμη το «δεν πάει άλλο», για να ξεφύγουμε από την καταθλιπτική πραγματικότητα που μας επιβάλλουν και να προβάλουμε την ελπίδα  των συλλογικών αγώνων που θα φέρουν νέες νίκες.

Φ.Α.Κ.Α. - Ε.Α.Α.Κ.

ΚΝΕ διαβάζουμε και ΚΝΕ δεν βλέπουμε!

Ένα μήνα πριν τις εκλογές η ΚΝΕ αποφάσισε να εμφανισθεί επιτέλους στην σχολή μας. Και ενώ τους ψάχνουμε καιρό τώρα για να κάνουμε Δ.Σ., οι “συναγωνιστές” δεν σηκώνουν τηλέφωνα, στέλνουν συντρόφους τους από άλλες σχολές ή έρχονται στα Δ.Σ. χωρίς την σφραγίδα (όταν ήταν στα χέρια τους) με αποτέλεσμα και να μην γίνονται.

Η άφαντη ΚΝΕ της σχολής μας, η οποία έχει επιλέξει να κάνει πολιτική χαμηλού επιπέδου και μάλιστα μέσω τηλεφώνου, ήρθε να ρίξει λάσπη στην Φ.Α.Κ.Α.- Ε.Α.Α.Κ., αλλά παρόλα αυτά δεν την ενδιαφέρει να ανοίξει ζητήματα της σχολής και του κλάδου των κτηνιάτρων, να ασκήσει κριτική σ΄ αυτούς που πραγματικά πλήττουν τα φοιτητικά δικαιώματα ή να προτείνει κάποια μορφή αγώνα για ν' αλλάξει η δυσβάσταχτη καθημερινότητα της σχολής.

Η εξαφανισμένη ΚΝΕ, που καταγγέλλει την Φ.Α.Κ.Α. Ε.Α.Α.Κ. ότι βάζει εμπόδια στις προσπάθειες των φοιτητών να οργανωθούν από τα κάτω, που μας κατηγορεί ότι λέμε μεγάλα λόγια, αλλά είμαστε στα σπίτια μας, είναι αυτή που δεν έρχεται στις Γενικές Συνελεύσεις, είναι αυτή που καλεί Δ.Σ. μόνο όταν έχει να περάσει ψηφίσματά της, αλλά είναι και η αιτία να καθυστερούν ή να ακυρώνονται άλλα Δ.Σ. γιατί κανείς δεν μπορεί να τους βρει να τους ενημερώσει.

Ως Φ.Α.Κ.Α. Ε.Α.Α.Κ.  πάγια τοποθέτησή μας, είναι ότι οι αγώνες δίνονται καθημερινά στα αμφιθέατρα και στους διαδρόμους της σχολής μας και όχι από κείμενα αφισοκολλημένα ένα μήνα πριν τις φοιτητικές εκλογές. Η δύναμη του Φοιτητικού Συλλόγου είναι οι μαζικές αποφάσεις μέσα από τις Γενικές Συνελεύσεις, η καθημερινή διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, που καταπατούνται ολοένα και περισσότερο, ο αγώνας για να μην γίνουν τα κεκτημένα των φοιτητών, προνόμια .

Η οργάνωση από τα κάτω των αγώνων και των κινημάτων απαιτεί πάνω απ' όλα την παρουσία των αγωνιστών.

Φ.Α.Κ.Α.-Ε.Α.Α.Κ.

ΚΙ ΟΛΑ ΜΕΛΙ ΓΑΛΑ;

Έντονες συζητήσεις έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα για το νέο νομοσχέδιο που έρχεται να εφαρμόσει το Υπουργείο Ανάπτυξης για το γάλα και τις σαρωτικές αλλαγές που έρχεται να φέρει στο σκηνικό της ελληνικής κτηνοτροφίας και γαλακτοβιομηχανίας.

Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να φέρει την επιμήκυνση του χρόνο ζωής στις 8 ημέρες, αντικαθιστά το “φρέσκο” γάλα από γάλα “ημέρας”, ενώ επιτρέπει την εισαγωγή γάλακτος από χώρες της Ευρώπης,χωρίς την αναγραφή στην ετικέτα της χώρας προέλευσης. Αποτέλεσμα αυτών θα είναι οι ανεπανόρθωτες συνέπειες για την ελληνική κτηνοτροφία, αλλά και η κατανάλωση γάλακτος αμφιβόλου ποιότητας.

Τι ισχύει σήμερα...

Την στιγμή που οι τιμές των πρώτων υλών αυξάνονται μέρα με την μέρα, κατ'επέκταση και το κόστος εκτροφής των αγελάδων, το κέρδος για τον παραγωγό παρουσιάζει μικρή έως ελάχιστη αύξηση, ενώ η τιμή του γάλατος/ λίτρο, αυξάνεται ολοένα και περισσότερο, παρόλη την βάθυνση της κρίσης. Έτσι, ενώ η τιμή του γάλακτος/λίτρο στο ράφι των σούπερ-μάρκετ αγγίζει το 1,28 ευρώ, ο παραγωγός κερδίζει μόλις 0,44ευρώ/λίτρο. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το κέρδος του παραγωγού αποτελεί μόλις το 34% της τελικής τιμής του γάλακτος, ενώ αυτή καθορίζεται από το σημείο πώλησής του, καθώς οι τιμές της ίδιας εταιρείας παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στα διάφορα σούπερ μάρκετ. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ο καταναλωτής θα βγαίνει κερδισμένος μόνο κατά 1,5 ευρώ το μήνα, την στιγμή όμως που ολόκληρη η εγχώρια αγελαδοτροφία θα καταρρεύσει.

Νικητές και ηττημένοι...

Ήδη από το 2011, 7 στους 10 αγελαδοτρόφους οδηγήθηκαν στο κλείσιμο των μονάδων τους, καθώς το κόστος παραγωγής ήταν δυσανάλογα αυξημένο σε σχέση με το κέρδος τους. Το νέο νομοσχέδιο που θα επιτρέπει την εισαγωγή φρέσκου γάλακτος από άλλες χώρες της Ευρώπης,  θα έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση του ανταγωνισμού των εγχώριων παραγωγών στις τιμές πώλησης, οι οποίοι αδυνατούν να ρίξουν επιπλέον το κόστος παραγωγής, με τελικό αποτέλεσμα το κλείσιμο των εναπομείναντων μικρομεσαίων μονάδων. Τέλος, η θέσπιση του νέου γάλακτος “ημέρας”, το οποίο θα συσκευάζεται εντός 24 ωρών από την άμελξή του και θα έχει 2 ημέρες ζωής, θα έχει σαν αποτέλεσμα φάρμες αποκεντρωμένες από τα βιομηχανικά κέντρα, να ζημιωθούν, καθώς θα προτιμηθούν εκτροφές κοντά στις βιομηχανίες γάλακτος. Εδώ καταρρίπτεται και το πρόσχημα ότι τοπικοί παραγωγοί και συνεταιρισμοί θα έχουν την ευκαιρία της απευθείας πώλησης του γάλακτος στον τόπο τους, καθώς η τιμή του θα είναι σαφώς αυξημένη, ώστε να καλυφθούν τα έξοδα παραγωγής. Συνέπεια αυτών θα είναι να επιζήσουν μόνο οι μεγάλες εκτροφές, οι οποίες θα αντέξουν στον ανταγωνισμό της αγοράς.

Τι γάλα θα πίνουμε τελικά?

Πέρα από τις οικονομικές συνέπειες που φέρνει το νομοσχέδιο στους εκτροφείς της χώρας, σημείο κλειδί αποτελεί και η ίδια η υγεία του καταναλωτή, την στιγμή που το γάλα θα είναι αμφιβόλου ποιότητας. Γάλα υψηλής παστερίωσης σημαίνει γάλα που θα υπόκειται σε μεγαλύτερη επεξεργασία, άρα θα μειώνεται η θρεπτική του αξία. Επιπλέον, η μη αναγραφή της χώρας προέλευσης στην ετικέτα, θα επιτρέπει την εισαγωγή γάλακτος από χώρες της Ευρώπης και άρα ο καταναλωτής δεν θα ξέρει από που προέρχεται το γάλα που πίνει.

Δεν είναι όμως μόνο οι κτηνοτρόφοι...

Το χαμηλό εργατικό κόστος των βαλκανικών χωρών από τις οποίες θα μπορούμε να προμηθευόμαστε το γάλα,θα φέρει ένα ντόμινο καταστροφής σε διάφορους άλλους εργασιακούς τομείς που παίρνουν μέρος στην παραγωγή του γάλακτος,καθώς θα σπάσει ολόκληρη η αλυσίδα της παραγωγής ,από τις ζωοτροφές, το εργατικό δυναμικό και το ζωικό κεφάλαιο των κτηνοτρόφων,μέχρι το προσωπικό συντήρησης των μονάδων,τους μεταφορείς του γάλακτος κτλ.

Έξω απ'αυτές τις καταστροφικές συνέπειες, δεν μπορεί να μείνει και ο ίδιος ο κλάδος των κτηνιάτρων. Σε μια περίοδο, όπου και η ίδια η σχολή έχει πάρει την κατεύθυνση των “μικροζωάδων”, ενώ αυτή των παραγωγικών ζώων και των τροφίμων έχει παραγκωνιστεί, έρχεται να επιβαρυνθεί η ήδη άσχημη θέση των κτηνιάτρων παραγωγικών ζώων, καθώς θα μειωθούν οι θέσεις εργασίας με το κλείσιμο των μονάδων, αλλά και υπό το βάρος του ανταγωνισμού, οι εκτροφείς δεν θα χουν την δυνατότητα να τους πληρώσουν.

Εμείς τι λέμε για όλα αυτά?

Την στιγμή που η ανάπτυξη της χώρας μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά και μόνο στην παραγωγική ανασυγκρότηση,  το νέο νομοσχέδιο για το γάλα και τον χρόνο ζωής του, θα οδηγήσουν στον αφανισμό των μικροκαλλιεργητών και κτηνοτρόφων της χώρας. Μόνοι κερδισμένοι της υπόθεσης θα είναι οι μεγαλοβιομηχανίες γάλακτος (είναι άλλωστε και οι μόνες που πιέζουν για την ψήφισή του), καθώς και οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ-μάρκετ, οι οποίες ελέγχουν και την τελική τιμή πώλησής του. Εάν θέλουμε να μιλήσουμε για πραγματική μείωση της τιμής του γάλακτος στο ράφι του σούπερ μάρκετ, θα ήταν πιο λογικό να σκεφτούμε πως αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με  μείωση του κόστους παραγωγής, μείωση του ΦΠΑ (13% αυτή τη στιγμή) και με τον  έλεγχο της αγοράς (αλυσίδες σούπερ μάρκετ και γαλακτοβιομηχανίες).

Και ενώ το ζήτημα απασχολεί τους κόλπους των κτηνιάτρων, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής καμία επίσημη τοποθέτηση τόσο των καθηγητών της σχολής, όσο και του ίδιου του ΠΚΣ για το θέμα. Την στιγμή που ο κτηνίατρος φέρει άμεσα ευθύνη για την υγιεινή των κτηνοτροφικών προϊόντων, οφείλει να μην αγνοήσει τον ρόλο του αλλά, να προασπιστεί την υγεία του καταναλωτή και το μέλλον της εγχώριας παραγωγής.

Καλούμε τον Σύλλογο Φοιτητών Κτηνιατρικής, το Ακαδημαϊκό προσωπικό και τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο να πάρουν άμεσα θέση και να τοποθετηθούν δημόσια επί του ζητήματος.

 Φ.Α.Κ.Α                    Ε.Α.Α.Κ.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ Σ.Φ. ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 9/4

Μετά τον ερχομό της ECOFIN την Τρίτη 1/4 και το πέρασμα του πολυνομοσχεδίου από τη Βουλή είναι εμφανές ότι κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ επιχειρούν να ισοπεδώσουν τα εργασιακά δικαιώματα και να καταδικάσουν το μέλλον του ελληνικού λαού στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την ανεργία. Παράλληλα, το τελευταίο διάστημα η μνημονιακή κυβέρνηση δρομολογεί το ξεπούλημα όλων των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού λαού μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, όπως το Ελληνικό και τα Προσφυγικά.

Την ίδια ώρα, η επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν έχει τελειωμό με την υποχρηματοδότηση να συνεχίζεται, τη φοιτητική μέριμνα να περικόπτεται ολοένα και περισσότερο (ιδιωτικοποίηση της λέσχης σίτισης ΑΠΘ, διώξιμο φοιτητών από τις φοιτητικές εστίες, περικοπή δωρεάν συγγραμμάτων), το Υπουργείο να εξαγγέλνει τη διαγραφή 180.000 φοιτητών τον Ιούνιο. Παράλληλα, πρυτάνεις και Υπουργείο πιέζουν για τη θέσπιση των Οργανισμών λειτουργίας των Ιδρυμάτων και την εφαρμογή των Εσωτερικών Κανονισμών στα πανεπιστήμια όλης της χώρας.

Σε μια συγκυρία που αποκαλύπτεται ο πραγματικός ρόλος του ναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής και ήρθε στη δημοσιότητα εκβιαστικά από τη φασιστική οργάνωση (Κασιδιάρης) video που δείχνει το Γ.Γ. της κυβέρνησης Σαμαρά (Μπαλτάκο) να συνομιλεί με το ναζιστή βουλευτή σχετικά με τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας για τις διώξεις ενάντια στη Χρυσή Αυγή. Με αυτό τον τρόπο βλέπουμε υπόγειους διαύλους ανάμεσα στην μνημονιακή κυβέρνηση και το ναζιστικό μόρφωμα.

Καλούμε το Φοιτητικό Σύλλογο Κτηνιατρικής να συμπορευτεί μαζί τους άλλους Φοιτητικούς Συλλόγους που έχουν λάβει αντίστοιχες αγωνιστικές αποφάσεις στην κινητοποίηση στις 9/4 στις 10 στην Αγ.Σοφίας.

ΠΕΡΙ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ...

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΜΑΡΑΚΙ ΤΟΥ Σ.Φ.ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ

Σε μια σχολή που η καθημερινή επαφή με τους συμφοιτητές μας αρχίζει και τελειώνει στις ώρες των μαθημάτων και των εργαστηρίων και που δεν υπάρχει ένας χώρος τον οποίο να διαχειριζόμαστε οι φοιτητές σύμφωνα με τις ανάγκες μας, μάς δημιουργείται η ανάγκη να διαμορφώσουμε ένα τέτοιο χώρο για μας. Το καμαράκι του Συλλόγου επί χρόνια παραμένει κλειστό και αναξιοποίητο με αποτέλεσμα πολλοί από εμάς να μην γνωρίζουμε καν την ύπαρξη του. Κόντρα στην απονέκρωση του Πανεπιστημίου που επιχειρείται με τα κλειδώματα των σχολών και την απαγόρευση πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, εμείς κάνουμε το βήμα να ξαναζωντανέψουμε πρώτα απ’ όλα την σχολή μας και να δημιουργήσουμε ένα χώρο συζήτησης και δημιουργίας όλων των φοιτητών του Συλλόγου.

Σας καλούμε στην πρώτη διαχειριστική συνέλευση την Παρασκευή 4 Απριλίου στις 14.00 στο καμαράκι (κεντρική είσοδος από Γραμματεία) να συζητήσουμε για το χαρακτήρα και τις δραστηριότητες που θέλουμε για το καμαράκι!

 

Φ.Α.Κ.Α.        Ε.Α.Α.Κ.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ; ΜΑΛΛΟΝ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!

Εδώ και τρία χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου-πλαισίου, η φοιτητική καθημερινότητα αλλάζει μέρα με τη μέρα εις βάρος των φοιτητών.  Πλέον όλο το κόστος των σπουδών μετακυλίεται στις πλάτες τους, ενώ η φοιτητική μέριμνα (σίτιση,στέγαση,συγγράμματα,μεταφορές) συνεχώς υποβαθμίζονται.

Ξεκινώντας από το κομμάτι της σίτισης, η υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου ήρθε να αλλάξει την μέχρι τώρα ισχύουσα κατάσταση και να παραχωρήσει τη φοιτητική λέσχη σίτισης στα χέρια ιδιώτη,που βάσει νόμου του δίνεται το δικαίωμα ακόμα και της επιβολής οικονομικού αντιτίμου. Έτσι λοιπόν και η τελευταία λέσχη που λειτουργούσε χωρίς εργολάβο και δωρεάν για όλους,έχει πλέον ελεγκτές που ζητούν κάρτες σίτισης στην είσοδό της,αποκλείοντας έτσι κομμάτια του φοιτητικού σώματος από την παροχή φαγητού και λειτουργεί πλέον  βάση ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων. Ακόμη πιο έντονα στις κλινικές της σχολής μας η λέσχη σίτισης έχει σταματήσει να λειτουργεί εδώ και 3 μήνες,παρά το ότι οι φοιτητές του τέταρτου και πέμπτου έτους,καθώς και μεταπτυχιακοί,διδακτορικοί και residents βρίσκονται εκεί για τις περισσότερες ώρες της ημέρας και αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους για το φαγητό τους.

Στο ίδιο πλαίσιο υποβάθμισης βρίσκονται και οι φοιτητικές εστίες, η διοίκηση των οποίων πλέον υπάγεται στο ΑΠΘ και μετά από αποφάσεις μιας ορισμένης επιτροπής πετάει εκτός τους φοιτητές πριν καλά καλά αποκτήσουν το πτυχίο τους ενώ αδιαφορεί για τις ακατάλληλες συνθήκες διαμονής των ΑΜΕΑ,την ίδια στιγμή που ένας ολόκληρος όροφος έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο με συγκεκριμένο αντίτιμο για φοιτητές από προγράμματα ανταλλαγής. Έτσι πρυτανικές αρχές μαζί με τους υπαλλήλους των εστιών επιχειρούν να αφαιρέσουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της στέγασης.

Από τις πρώτες εφαρμογές του νόμου-πλαισίου ήταν η περικοπή των συγγραμμάτων και η αντικατάστασή τους από ηλεκτρονικές σημειώσεις.Και ενώ η ανεπάρκεια κατάλληλων βιβλίων στη σχολή μας ήταν γεγονός η κατάσταση επιδεινώθηκε αφού λόγω της υποχρηματοδότησης και οι σημείωσεις που δίνονταν απ'το πανεπιστήμιο, τώρα εκτυπώνονται με έξοδα των φοιτητών επιβαρύνοντας το ήδη δυσβάσταχτο κόστος φοίτησης.

 Απέναντι στην καταστρατήγηση της φοιτητικής μέριμνας,οι φοιτητές μέσα από συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις διεκδικούν να μην θυσιαστούν τα κεκτημένα τους και να μη στερηθεί κανείς το αναπόσπαστο δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Έτσι, οι φοιτητικοί σύλλογοι με αποφάσεις μέσα από τις Γενικές τους Συνελεύσεις  προασπίζονται το δικαίωμά τους στη σίτιση,κόντρα στον έλεγχο που επιβάλλεται,το δικαίωμά τους για δωρεάν συγγράμματα με την κατάληψη του πανεπιστημιακού τυπογραφείου και τη δωρεάν εκτύπωση πανεπιστημιακών βιβλίων,το δικαίωμά τους στη στέγαση μέσα από ανυποχώρητους αγώνες.

Στο ίδιο πλαίσιο και ο Σύλλογός μας οφείλει να ξαναζωντανέψει τις διαδικασίες του και να πάρει αποφάσεις μέσα από Γενικές Συνελεύσεις υπεράσπισης της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης σε συντονισμό με τους υπόλοιπους Φοιτητικούς Συλλόγους.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ-ΣΤΕΓΑΣΗ-ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

 

Φ.Α.Κ.Α.     Ε.Α.Α.Κ.

ΟΥΤΕ ΘΕΤΙΚΗ ΟΥΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Τα τελευταία χρόνια η πολιτική λιτότητας που ‘’αγκαλιάζει’’ ολόκληρη την χώρα είναι εμφανές ότι δεν αφήνει ανεπηρέαστα τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Εργαζόμενοι απολύονται ή δουλεύουν απλήρωτοι και ανασφάλιστοι υπό καθεστώτα εργολαβίας. Στα ήδη υποστελεχωμένα ιδρύματα έρχεται να προστεθεί η υποχρηματοδότηση συμβάλλοντας ακόμη περισσότερο στην υπολειτουργία και υποβάθμισή τους.

Όσον αφορά τη φοιτητική μέριμνα η κατάσταση γίνεται όλο και πιο τραγική με τις φοιτητικές εστίες να βρίσκονται στον αέρα και να κλείνουνε, όλο και περισσότερους φοιτητές να αποκλείονται από το δικαίωμα της δωρεάν σίτισης και στέγασης, τις λέσχες σίτισης να ιδιωτικοποιούνται και το κόστος φοίτησης να μετακυλίεται στις πλάτες των φοιτητών οι οποίοι καλούνται να πληρώσουνε τα πάντα προκειμένου να σπουδάσουν.

Σχετικά με τη δημοκρατική λειτουργία του πανεπιστημίου, αυτή φαντάζει ένα μακρινό παρελθόν αφού αποτελούν πλέον καθημερινότητα οι συλλήψεις φοιτητών μέσα στο χώρο του ασύλου σε κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων, η έφοδος ΜΑΤ και οι συλλήψεις εργαζομένων που απεργούν, το ‘’πέταγμα’’ των φοιτητών από τις Συγκλήτους και η συγκρότηση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων από εξωπανεπιστημιακούς και επιχειρηματικούς παράγοντες, η θέσπιση των εσωτερικών κανονισμών και οι απειλές για διαγραφές και πειθαρχικά φοιτητών.

Όλη αυτή η υποβάθμιση του ελληνικού πανεπιστημίου δεν αφήνει απ’ έξω και την Κτηνιατρική Σχολή. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που έρχεται να εφαρμοστεί από το υπουργείο και την κυβέρνηση παίρνει συγκεκριμένη μορφή στη σχολή μας. Τα προγράμματα σπουδών τροποποιούνται και εντατικοποιούνται συνεχώς χωρίς ουσιαστική σύνδεση θεωρίας και πράξης, με ατελείωτες ώρες θεωριών και εξαντλητικούς ρυθμούς καθημερινότητας. Στο βωμό της πολιτικής λιτότητας θυσιάζονται τα δωρεάν συγγράμματα των φοιτητών, οι εκπαιδευτικές έξοδοι, τα αναλώσιμα των εργαστηρίων και κάθε απαιτούμενος εξοπλισμός των φοιτητών για την εκπαιδευτική διαδικασία. Την ίδια στιγμή, μεγάλη μερίδα των καθηγητών αδιαφορεί για τους δύσκολους όρους φοίτησης και εξαντλεί την καθηγητική αυθαιρεσία και την αυταρχικότητά του στους φοιτητές (βλέπε παρουσίες σε θεωρίες, μαζικά κοψίματα σε εξετάσεις, αστυνομική επιτήρηση την ώρα της εξέτασης). 

Σε μια χώρα που η ανεργία στη νεολαία αγγίζει το 60%, που σαν μόνη διέξοδος από αυτούς που υποβαθμίζουν τα πανεπιστήμιά μας και τα πτυχία μας προβάλλεται η διαρκής επανακατάρτιση και η δια βίου εκπαίδευση με όρους πλήρους ανταγωνιστικότητας, τους φοιτητές δεν πρέπει να τους απασχολεί μια θετική ή αρνητική αξιολόγηση της EAEVE αλλά οι ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών, η εργασιακή προοπτική και το δικαίωμά τους να διεκδικούν αξιοπρεπείς όρους εργασίας στη χώρα τους. Η επιστημονική μετανάστευση δεν αποτελεί λύση στην εργασιακή περιπλάνηση αλλά σημαίνει ατελείωτα χρόνια άμισθης δουλείας και εμπλουτισμός του ατομικού φακέλου προσόντων για μια θέση εργασίας που δε θα έρθει ποτέ.

Σε αυτή τη συγκυρία για τη χώρα, ιδιαίτερα ο κλάδος μας μπορεί να διαμορφώσει μια διαφορετική κατάσταση από αυτή που του προβάλλεται ως μόνη επιλογή. Η προστασία της δημόσιας υγείας, η πρωτογενής παραγωγή, η σίτιση όλου του λαού με ασφαλή προϊόντα τη στιγμή που ακόμη και τα προς το ζην είναι δύσκολο να αποκτηθούν πρέπει να ιεραρχούνται ψηλά από κάθε κτηνίατρο και να εγγυώνται από το φοιτητικό σύλλογο.

Σε αυτούς που έρχονται να μας αξιολογήσουνε σ’ αυτό το πανεπιστήμιο για να μας πούνε αν θα γίνουμε μετανάστες με προσόντα, για να μας κλείσουν τα μάτια σε ότι μας περιτριγυρίζει, για να μας κάνουν να αδιαφορούμε για το αν εμείς και ο συνάδελφός μας θα μπορεί να εργαστεί αξιοπρεπώς στη χώρα μας, εμείς δε θα πούμε ότι δεν πάει άλλο, θα πούμε ότι μπορεί να πάει αλλιώς!

-ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ EAEVE

-ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

-ΙΣΧΥΡΑ ΠΤΥΧΙΑ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ

-ΓΥΡΝΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΩΡΑ

Φ.Α.Κ.Α.-Ε.Α.Α.Κ.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ

Δυο βδομάδες τώρα πριν την εξέταση κάθε μαθήματος οι καθηγητές μας ανακοίνωναν ότι στις 26 Φεβρουαρίου καταφθάνει η «επιτροπή σοφών» της EAEVE και θα πρέπει όλοι να είμαστε εκεί για να δείξουμε πόσο ζωντανά είναι τα αμφιθέατρα και οι κλινικές μας και πως όλα κυλάνε ρολόι μπας και τους εντυπωσιάσουμε και πάρουμε την πολυπόθητη θετική αξιολόγηση! Έτσι λοιπόν δύο χρόνια μετά την ‘’αποτυχία’’ μας να αξιολογηθούμε από την EAEVE και ενώ τα ουσιαστικά προβλήματα διογκώνονται, οι καθηγητές μάς ζητάν να φορέσουμε το καλύτερο μας χαμόγελο έτσι ώστε να πάρουμε μια αξιολόγηση που το μόνο που έχει να προσφέρει είναι να ανεβάσει το πρεστίζ της σχολής και να εξασφαλίσει ένα διαβατήριο για το εξωτερικό.

Τι θυσίες πρέπει όμως να κάνουμε για αυτή την αξιολόγηση ;

Πρώτον, φέτος πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά μπήκε τόσο επιτακτικά απ’ τους καθηγητές η τήρηση των προαπαιτουμένων  με μόνο επιχείρημα την απόκτηση της αξιολόγησης, αφήνοντας έξω μεγάλο αριθμό φοιτητών που στη συγκεκριμένη οικονομική κατάσταση είναι δύσκολο να αντέξουν την επιμήκυνση των σπουδών τους. Δεύτερον, κρίθηκε μεγάλη ανάγκη για ύπαρξη νέου προγράμματος σπουδών με μεγαλύτερο φόρτο μαθημάτων και πιο εντατικοποιημένο, παραβλέποντας την ύπαρξη ήδη τεσσάρων εξίσου αποτυχημένων  προγραμμάτων,κάνοντας μας για άκομη μία φορά πειραματόζωα,προκειμένου να ανταποκρινόμαστε στα πρότυπα της EAEVE.

Τρίτον,η σχολή έχει πλέον υιοθετήσει ένα πρόγραμμα σπουδών εστιασμένο στην κλινική ζώων συντροφιάς, παραγκωνίζοντας τους τομείς των παραγωγικών ζώων και των τροφίμων. Είναι όμως οι τομείς αυτοί που σήμερα  πιο πολύ από ποτέ προβάλλει η αναγκαιότητα αναδιαμόρφωσής τους στο πρόγραμμα σπουδών αν θέλουμε ο κτηνίατρος στο σήμερα στην ελληνική κοινωνία να  παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση του πρωτογενή τομέα στη χώρα και να βλέπει μια διαφορετική εργασιακή προοπτική.

Τέταρτον, πλέον απαιτείται περισσότερη πρακτική άσκηση σε σχέση με τη θεωρητική διδασκαλία και ελάχιστος αριθμός περιστατικών που θα παρακολουθεί κάθε φοιτητής. Η απαίτηση όμως αυτή στην πραγματικότητα καλύπτεται με εργαστήρια- πολύωρα βιντεάκια,υποχρεωτικές θεωρίες και λιγοστά περιστατικά που παρακολουθούνται από φοιτητές,μεταπτυχιακούς και residents ,χωρίς οι φοιτητές να παρεμβαίνουν και απλά να τα καταγράφουν σε ένα μπλοκάκι.

Τέλος,απλά και μόνο για να μπούμε στην διαδικασία της αξιολόγησης από την EAEVE απαιτούνται 2.000 ευρώ ,τα οποία καθώς δεν μπορούν να δωθούν από τη σχολή,θα δωθούν από τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο που ενώ ποτέ δεν ασχολήθηκε με προβλήματα της σχολής,ξαφνικά καλύπτει το ποσό αυτό, αναδεικνύοντας ακριβώς την μονόπλευρη κατεύθυνση  που δίνεται στο επάγγελμα.

Γιατί όμως μια τέτοια αξιολόγηση να μην είναι εν τέλει επιθυμητή;

Καταρχήν,να ξεκαθαρίσουμε ότι παίρνοντας την θετική αξιολόγηση της EAEVE  δεν ανοίγει καμία πόρτα για καλύτερους όρους εργασίας στο εξωτερικό,καθώς απόφοιτοι από αξιολογημένες και μη σχολές θα εργασθούν  εν τέλει με τους ίδιους όρους.Το μόνο που εξασφαλίζεται είναι να στήνεται μια ελίτ πανεπιστημίων  που προσδίδει κύρος και αναγνωρισιμότητα σε καθηγητές για την δική τους επαγγελματική καριέρα. Τη στιγμή μάλιστα που η ανεργία στη νεολαία φθάνει το 60% ,θέσεις εργασίας δεν ανοίγονται  και ακόμα και οι απόφοιτοι του κλάδου μας βιώνουν την άμισθη και επισφαλή εργασία,δουλεύοντας ως βοηθοί ,αναγκασμένοι να καταλήξουν  στην επιστημονική μετανάστευση. Έτσι ένα ακόμη κίνητρο για να φύγουμε στο εξωτερικό με ίσως όχι και τόσο καλούς όρους (η πολιτική λιτότητας ‘’αγκαλιάζει’’ όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ) , δεν μπορεί να αποτελεί δέλεαρ για τους απόφοιτους αλλά υποτιμά ακόμη περισσότερο την επαγγελματική προοπτική στην χώρα μας.

Εν συνεχεία,είναι αδιανόητο να δεχτούμε μια τέτοια αξιολόγηση,αν αναλογιστούμε το φόντο στο οποίο έρχεται απεσταλμένη της ΕΕ η EAEVE  να απαιτήσει συγκεκριμένες προδιαγραφές χωρίς τελικά να προσφέρει και τίποτα.Η επιτροπή αυτή των «σοφών» αξιολογητών και καθηγητών κάνει τα στραβά μάτια μπροστά στην υπολειτουργία του ελληνικού πανεπιστημίου, ως απόληξη της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που βιώνει η Ελλάδα από τις κυβερνητικές πολιτικές πλήρως υποταγμένες στις επιταγές της ΕΕ.Με την υποχρηματοδότηση να βαράει κόκκινο, τα ιδρύματα να είναι υποστελεχωμένα διοικητικά και λειτουργικά και κάθε έννοια φοιτητικής μέριμνας να περικόπτεται (σίτηση,στέγαση,συγγράματα), το κόστος φοίτησης να μετακυλίεται στις πλάτες  των φοιτητών, είναι τραγελαφικό η επιτροπή της ΕΑΕVE να καταφτάνει στη σχολή για αξιολόγηση και από τους φοιτητές να απαιτείται να υποκριθούν ότι τα πάντα βαίνουν καλώς.

Η πραγματικότητα  την οποία επιμελώς προσπαθούν οι  καθηγητές μας να ωραιοποιήσουν,καλύπτοντας σπασμένες γλάστρες,δίνοντάς μας ποδονάρια και αναλώσιμα(που πότε άλλοτε δεν δίνονταν),ζητώντας να τριγυρνάμε στους διαδρόμους και να μαζευόμαστε στα αμφιθέατρα απλά για να φαίνεται ότι υπάρχει ενδιαφέρον,είναι άλλη. Η πραγματικότητα που βιώνουμε εμείς, περιλαμβάνει ατελείωτες θεωρίες και εργαστήρια χωρίς νόημα και συνεπώς τα αμφιθέατρα δεν είναι γεμάτα και ενδιαφέρον δεν υπάρχει,οι έξοδοι για τα παραγωγικά ζώα είναι ελάχιστες ή δεν γίνονται καθόλου,ενώ καλούμαστε να πάμε με δικά μας έξοδα στις μονάδες.Με δικά μας έξοδα επίσης αγοράζουμε από το πρώτο έτος τον εξοπλισμό μας (ρόμπες,φόρμες,λαβίδες,ακουστικά,κ.α)  και με δικά μας έξοδα εκτυπώνουμε φωτοτυπίες στη θέση των ανύπαρκτων βιβλίων.

Στη βάση όλων αυτών είμαστε αντίθετοι σε μια αξιολόγηση της σχολής από μια αυτόκλητη ΄΄επιτροπή σοφών΄΄  που τίποτα δεν πρόκειται να βελτιώσει αλλά να δυσκολέψει την καθημερινότητά  μας.Την Πέμπτη, στις 26 Φεβρουαρίου θα είμαστε εκεί, όχι για να κάνουμε τους κομπάρσους  στον θίασο τους αλλά γιατί απέναντι στην αξιολόγηση τους εμείς διεκδικούμε δημόσια δωρεάν εκπαίδευση, ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, πραγματική σύνδεση της θεωρίας με την πρακτική άσκηση, ενιαίο ισχυρό πτυχίο με όλα τα εργασιακά κ επαγγελματικά  δικαιώματα.

Φ.Α.Κ.Α.-Ε.Α.Α.Κ.

ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΙΝ ΠΕΙΝΑΣΟΥΝ ΞΕΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ

Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με την Πανεπιστημιακή Λέσχη του ΑΠΘ συνεχίζει να γεννάει προβληματικές. Παρά τις εξαγγελίες της πρυτανείας για τη διασφάλισης της δημόσιας, δωρεάν και ποιοτικής σίτισης, η στάση της δεν άφησε περιθώρια για αυταπάτες όταν με εκδικητικό τρόπο έκλεισε τη λέσχη προς απάντηση των φοιτητικών κινητοποιήσεων ενάντια στους ελέγχους. Ο έλεγχος στην είσοδο του εστιατορίου που θα επιτρέπει ή θα αποκλείει την πρόσβαση, είναι η φυσική συνέχεια της ιδιωτικοποίησης της λέσχης του ΑΠΘ, που το Σεπτέμβρη δόθηκε (ΚΑΙ ΑΥΤΗ) σε ιδιωτική εταιρεία catering. Η απαγόρευση για λήψη δεύτερης μερίδας και οι ολοένα και τακτικότεροι έλεγχοι πάσο/καρτών σίτισης μας στην είσοδο, θα κλιμακώνονται οσο θα παγιώνεται η παρουσία της εργολαβίας στη λέσχη.

Η σύμβαση που υπέγραψε η εταιρεία με το πανεπιστήμιο προβλέπει τη δωρεάν σίτιση 5.464 φοιτητών ημερησίως (ΚΑΙ ΜΟΝΟ), πλαφόν που επιβάλλει το πανεπιστήμιο στην εταιρεία. Οι 5.464 δικαιούχοι δωρεάν σίτισης θα προκύπτουν μετά από αξιολόγηση βάσει εισοδηματικών κριτηρίων, οικογενειακής κατάστασης κτλ, αλλά και βάση του έτους φοίτησης που δεν μπορεί να ξεπερνάει τα ν+2 χρόνια ενώ όσοι δεν πληρούν τα κριτήρια το κόστος της μερίδας θα είναι 1.80 συν ΦΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι συνολικά οι εγγεγραμμένοι φοιτητές στο ΑΠΘ είναι περίπου 70.000, ότι το 2009 η Λέσχη έβγαζε πάνω από 9.000 μερίδες ημερησίως, ενώ το 2012 γύρω στις 7.000.

Η ιδιωτικοποίηση της λέσχης έχει οδηγήσει στα τρία παρακάτω αποτελέσματα που τα βλέπουμε ήδη μπροστά μας.

Ως προς τους φοιτητές: Η λέσχη θα σταματήσει να έχει τον δημόσιο, δωρεάν και ανοιχτό χαρακτήρα που είχε στο παρελθόν, ο οποίος κατακτήθηκε από τους αγώνες των φοιτητών και διασφάλιζε δωρεάν σίτιση σε όλους τους φοιτητές, αλλά ακόμα και σε επισφαλώς εργαζόμενους, ανέργους και μετανάστες. Ο αποκλεισμός, ωστόσο, δρομολογείται με την επιβολή αυστηρών κριτηρίων για την έκδοση κάρτας σίτισης, όπως είναι το έτος φοίτησης (μικρότερο του ν+2) και το οικογενειακό εισόδημα. Το κράτος απεμπλέκεται σταδιακά από τη χρηματοδότηση της φοιτητικής μέριμνας, με αποτέλεσμα τη μετακύλιση του κόστους σπουδών στους φοιτητές και την επιβολή αντιτίμου να είναι προ των πυλών. Φυσικά αυτό δεν μπαίνει με όρους κινδυνολογίας, αφού οι «εμπειρίες» από ιδιωτικοποιήσεις άλλων φοιτητικών Λεσχών αποδεικνύουν ότι η επιβολή αντιτίμου αποτελεί μονόδρομο.

Ως προς τους εργαζόμενους στη λέσχη: θα υπάρξει άμεση χειροτέρευση εργασιακών συνθηκών , πιθανή έως σίγουρη μείωση των μισθών τους, επισφαλείς σχέσεις εργασίας (κάτι που ίσχυε και μέχρι πρότινος) κίνδυνος απόλυσης ανά πάσα στιγμή. Αυτό το γεγονός αντικατοπτρίζει και τη διαμόρφωση του νέου μοντέλου εργαζομένου, που ουσιαστικά διαγράφει και τη δική μας εργασιακή προοπτική.

Ως προς τον ιδιώτη που θα αναλάβει: Άλλη μια πετυχημένη οικονομική επένδυση (χαμηλού έως μηδενικού ρίσκου), χάρη στην αγαστή συνεργασία των πρυτανικών αρχών. Στη ΠΦΛ του ΑΠΘ άλλωστε υπάρχει (όπως μας έχουν επανηλλειμένα τονίσει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι) πολύ μεγάλες και σύγχρονες εγκαταστάσεις, πράγμα απόλυτα λογικό αφού η ΠΦΛ προοριζόταν να παράγει πολλές χιλιάδες μερίδες καθημερινά. Μέσω της σύμβασης που θα υπογραφεί, ο ιδιώτης επινοικιάζει όλον αυτόν τον εξοπλισμό τον οποίον φυσικά μπορεί να εκμεταλλεύεται για όλες τις δικές του επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Η υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου, όπως δρομολογείται από τις πολιτικές κυβερνήσεων (σύμφωνα με τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ), αποτελεί ταυτόχρονα μοχλό πίεσης και επιταχύνει την εφαρμογή της συνολικής αναδιάρθρωσης σε εκπαίδευση και εργασία και στρέφει τα ιδρύματα σε αναζήτηση ιδιωτικών πόρων ή σε εξεύρεση εσωτερικών πηγών χρηματοδότησης (δίδακτρα, εξέταστρα, ενοίκιο στις εστίες κτλ.) Όλα αυτά γίνονται στο συνολικότερο πλαίσιο αναδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων εντός του πανεπιστημίου καθώς και της εισαγωγής ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στον τρόπο λειτουργίας του και μιας συνολικότερης κατεύθυνσης ιδιωτικοποίησης κοινωνικών αγαθών και ξεπουλήματος δημόσιου πλούτου. Ανοίγει λοιπόν ο δρόμος για την περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση μας, ως φοιτητές, με την καταστρατήγηση του δικαιώματος στη δωρεάν στέγαση, το κόψιμο των δωρεάν συγγραμμάτων, την κατοχύρωση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και τελικά την απαξίωση του Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου ανοιχτό στην κοινωνία και στη βάση των αναγκών μας). Ειδικά στη συγκυρία την κρίσης, των περικοπών, των απολύσεων, της φτώχειας και της ανεργίας έχουμε ανάγκη τη δωρεάν κάλυψη των αναγκών μας για να μπορούμε να σπουδάσουμε.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΛΑ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΣΙΤΙΣΗ ΣΤΕΓΑΣΗ ΔΩΡΕΑΝ ΣΠΟΥΔΕΣ

Δε θα κάνουμε βήμα πίσω από τις ανάγκες και τα δικαιώματα μας. Το δικαίωμα για σίτιση και στέγαση είναι αναφαίρετο και αδιαπραγμάτευτο.

Καλούμαστε να δώσουμε μια μάχη για τα δικαιώματα μας, διασφαλίζοντας τα κεκτημένα μας και διεκδικώντας: ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΕΣΧΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ-ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΩ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ.